راهنمایی کوتاه: ارزش سوختی (گرمای حاصل از سوختن) هیدروکربنها و الکلها با افزایش تعداد کربن افزایش مییابد، اما الکلها به دلیل داشتن اکسیژن، ارزش سوختی کمتری نسبت به هیدروکربن همکربن دارند.
گامبهگام:
- ۱) ارزش سوختی یعنی مقدار گرمایی که از سوختن کامل یک ماده به دست میآید (معمولاً بر حسب kJ/mol یا kJ/g).
- ۲) در هیدروکربنها (مانند آلکانها)، با افزایش تعداد اتمهای کربن، تعداد پیوندهای کربن-هیدروژن و کربن-کربن بیشتر میشود. سوختن این پیوندها انرژی آزاد میکند، بنابراین ارزش سوختی افزایش مییابد. مثال: متان () ~891 kJ/mol، بوتان () ~2878 kJ/mol.
- ۳) در الکلها (مانند متانول، اتانول) نیز با افزایش کربن، ارزش سوختی زیاد میشود. اما هر الکل نسبت به هیدروکربن همکربن خود، یک اتم اکسیژن دارد که تا حدی سوخته است و انرژی کمتری آزاد میکند. مثلاً متانول () ~726 kJ/mol درحالیکه متان ~891 kJ/mol دارد.
- ۴) علت اصلی: وجود اکسیژن در الکل، درصد کربن و هیدروژن را کاهش میدهد و بخشی از اکسیداسیون قبلاً انجام شده است، بنابراین ارزش سوختی پایینتر است.
- ۵) برای مقایسه دقیق در یک سری، روند صعودی است اما الکلها همیشه از هیدروکربن متناظر کمترند.
پاسخ نهایی: ارزش سوختی هیدروکربنها و الکلها با افزایش تعداد کربن زیاد میشود، اما در یک تعداد کربن ثابت، ارزش سوختی الکل کمتر از هیدروکربن است.
مثال مشابه: مقایسهٔ اتان () با اتانول (): ارزش سوختی اتان ~1560 kJ/mol و اتانول ~1367 kJ/mol. مشاهده میشود که عدد اتانول کمتر است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: به تأثیر شاخهدار شدن (آلکانهای شاخهای) یا وجود حلقه در هیدروکربنها روی ارزش سوختی فکر کن. همچنین مقایسه بین الکلهای با تعداد کربن متفاوت و هیدروکربنهای متناظر جالب است.