راهنمایی کوتاه: این جمله یعنی حسین باور خیلی قوی و ویژهای به دعای بچهها داشت.
گامبهگام:
- ۱) اول کلمههای مهم را جدا کنیم: «اعتقاد» یعنی باور، ایمان، یا عقیده.
- ۲) «عجیب» در اینجا به معنای غیرعادی، خاص یا خیلی زیاد است.
- ۳) «دعای کودکان» یعنی حرفها یا آرزوهای خوبی که بچهها میگویند.
- ۴) حالا جمله را دوباره بخوانیم: حسین به دعای این کودکان اعتقاد عجیبی داشت.
- ۵) یعنی حسین خیلی زیاد و به شکل خاصی به حرفها و آرزوهای این بچهها باور داشت.
پاسخ نهایی: یعنی حسین باور بسیار قوی و ویژهای به دعا و آرزوهای این بچهها داشت؛ طوری که شاید برای دیگران عجیب به نظر میرسید.
مثال مشابه: مثلاً اگر کسی بگوید «من به قدرت گیاهان اعتقاد عجیبی دارم» یعنی آن شخص خیلی زیاد و به شکل خاصی به تأثیر گیاهان باور دارد.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی در داستانهای دیگر به کلمههای «اعتقاد»، «باور» یا «عجیب» توجه کنی و ببینی در هر جمله چه معنایی میدهند.
