راهنمایی کوتاه: واژهٔ «آفرینش» یعنی ساختن و بهوجود آوردن چیزی؛ پس هممعنیهایش هم همین معنی را میرسانند.
گامبهگام:
- ۱) اول معنی خودِ کلمه را بگو: آفرینش = ساختن و پدید آوردن.
- ۲) ببین در جمله به چه چیزی اشاره دارد؛ مثلاً «آفرینش آسمانها» یعنی خداوند آسمانها را پدید آورد.
- ۳) کلمههای همخانواده را پیدا کن: آفریدن، آفریدگار، آفریده.
- ۴) حالا کلمههای هممعنی را کنار هم بگذار.
پاسخ نهایی:
- خلقت (نزدیکترین هممعنی)
- آفریدن
- پدید آوردن
- ایجاد کردن
- ساختن (در معنی پدید آوردن)
در درسهای قرآن، بیشتر وقتها پاسخ «خلقت» است؛ چون «خلقت» هم یعنی آفریدن و پدید آوردن.
مثال مشابه: «آفرینش دریاها نشانهٔ قدرت خداوند است.» میتوانیم بگوییم: «خلقت دریاها نشانهٔ قدرت خداوند است.» معنی جمله عوض نمیشود.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: یک جمله با کلمهٔ «خلقت» بساز و کنارش همان جمله را با «آفرینش» بنویس؛ میبینی معنی هر دو یکی است.
