راهنمایی کوتاه: ستارهشناسان در رصدخانه با تلسکوپهای قوی به آسمان نگاه میکنند تا اجرام آسمانی را مطالعه کنند.
گامبهگام:
- ۱) ستارهشناسان در رصدخانهها کار میکنند. رصدخانهها ساختمانهایی با سقف گنبدی هستند که تلسکوپهای بزرگ در آنها قرار دارد.
- ۲) آنها از تلسکوپ استفاده میکنند. تلسکوپ وسیلهای است که نور اجرام دور را جمع میکند و آنها را بزرگ و روشنتر نشان میدهد.
- ۳) با تلسکوپ، ستارهشناسان میتوانند چیزهای زیادی را در آسمان مشاهده کنند، مثل:
- ستارهها (مانند خورشید که یک ستاره است)
- سیارهها (مانند مریخ، زحل یا مشتری)
- ماه (قمر زمین)
- کهکشانها (مانند کهکشان راه شیری)
- سحابیها (ابرهای غبار و گاز در فضا)
- ستارههای دنبالهدار و شهابسنگها
- ۴) آنها این اجرام را بررسی میکنند تا بفهمند از چه ساخته شدهاند، چقدر از ما دور هستند و چگونه حرکت میکنند.
- ۵) گاهی اوقات از دوربینهای مخصوصی هم استفاده میکنند تا از این اجرام عکس بگیرند و اطلاعات را ذخیره کنند.
پاسخ نهایی: ستارهشناسان در رصدخانه با کمک تلسکوپهای قوی، اجرام آسمانی مانند ستارهها، سیارهها، ماه، کهکشانها و سحابیها را مشاهده و مطالعه میکنند تا اسرار فضا را کشف کنند.
مثال مشابه: مثل این است که تو با یک ذرهبین به یک مورچه نگاه کنی و جزئیات بدن آن را ببینی. ستارهشناسان هم با تلسکوپ، چیزهای خیلی دور در فضا را بزرگ و واضح میبینند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی یک شب صاف به آسمان نگاه کنی و ستارهها و ماه را ببینی. حتی با یک دوربین دوچشمی ساده هم میتوانی بعضی از سیارهها یا صورتهای فلکی را پیدا کنی. کتابهای علمی کودکان درباره فضا هم اطلاعات جالبی دارند.
