راهنمایی کوتاه: این شعر دربارهٔ تأثیر دوستان و اطرافیان بر شخصیت ماست.
گامبهگام:
- ۱) اول شعر را با دقت بخوانیم: «تو اول بگو با کیان زیستی پس آنگه بگویم که تو کیستی».
- ۲) به کلمهٔ «با کیان زیستی» توجه کنیم. یعنی «با چه کسانی زندگی کردهای» یا «با چه کسانی دوست بودهای».
- ۳) شاعر میگوید اول بگو با چه آدمهایی معاشرت کردهای، بعد من میگویم تو چه شخصیتی داری.
- ۴) این یعنی دوستان و کسانی که با آنها وقت میگذرانیم، روی اخلاق و رفتار ما اثر میگذارند.
- ۵) پس موضوع اصلی شعر، اهمیت انتخاب دوست خوب و تأثیر آن بر شناخت شخصیت انسان است.
پاسخ نهایی: این شعر دربارهٔ اهمیت دوستان و همنشینان در شکلگیری شخصیت و شناسایی ماست. یعنی ما تا حد زیادی شبیه کسانی میشویم که با آنها دوستیم و وقت میگذرانیم.
مثال مشابه: مثل این است که بگوییم: «اگر کسی همیشه با افراد مهربان باشد، احتمالاً خودش هم مهربان میشود.»
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی با بزرگترها در مورد این صحبت کنی که چرا پدر و مادرها روی دوستان تو حساس هستند و دوست دارند تو با بچههای خوب دوست باشی. همچنین میتوانی داستانهایی دربارهٔ انتخاب دوست در کتابهای درسی یا غیردرسی بخوانی.
