راهنمایی کوتاه: جملهها را با توجه به فعل و معنای کامل آن بشمار.
گامبهگام:
- ۱) بیت را بخوان: «تا مرد سخن نگفته باشد، عیب و هنرش نهفته باشد.»
- ۲) به فعلها دقت کن: «نگفته باشد» و «نهفته باشد».
- ۳) هر بخشی که یک فعل دارد و معنی کامل میدهد، یک جمله است.
- ۴) بخش اول: «تا مرد سخن نگفته باشد» → یک فعل دارد و معنی کامل دارد (شرطی).
- ۵) بخش دوم: «عیب و هنرش نهفته باشد» → یک فعل دارد و معنی کامل دارد (نتیجه).
- ۶) پس دو بخش مستقل داریم که هر کدام یک جمله هستند.
پاسخ نهایی: این بیت دو جمله دارد.
مثال مشابه: بیت «بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین / کین اشارت ز جهان گذران ما را بس» نیز دو جمله دارد (هر مصراع یک جمله).
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن در شعرهای دیگر هم جملهها را با پیدا کردن فعلها بشماری. هر فعل اصلی معمولاً یک جمله میسازد.
