راهنمایی کوتاه: نقطه کور جایی در چشم است که نمیتوانیم چیزی را ببینیم، اما مغز ما آن را پر میکند.
گامبهگام:
- ۱) چشم ما مثل یک دوربین است. نور از طریق مردمک وارد میشود و به پردهی شبکیه در پشت چشم میرسد.
- ۲) روی شبکیه، سلولهای حساس به نور (میلهها و مخروطها) وجود دارند که تصویر را میبینند و به مغز میفرستند.
- ۳) عصب بینایی هم از پشت چشم به مغز وصل است. جایی که عصب بینایی از شبکیه خارج میشود، هیچ سلول نوری وجود ندارد.
- ۴) به این منطقه که فاقد سلولهای بینایی است، «نقطه کور» میگویند. پس در این نقطه، ما چیزی نمیبینیم.
- ۵) اما مغز ما باهوش است! با استفاده از اطلاعات چشم دیگر و محیط اطراف، نقطه کور را پر میکند و ما معمولاً متوجه آن نمیشویم.
پاسخ نهایی: نقطه کور چشم ناحیهای در شبکیه است که عصب بینایی از آن خارج میشود و چون سلولهای حساس به نور ندارد، در آن نقطه نمیتوانیم ببینیم. انسان نقطه کور دارد چون ساختار طبیعی چشم است و همه پستانداران آن را دارند.
مثال مشابه: یک آزمایش ساده: روی کاغذ یک دایره و یک ضربدر با فاصلهی ۱۰ سانتیمتر بکش. چشم راست را ببند و با چشم چپ به دایره نگاه کن. کاغذ را به آرامی به صورت نزدیک و دور کن. در یک فاصله، ضربدر ناپدید میشود! این نقطه کور است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: دربارهی نحوه کار مغز در پر کردن نقاط خالی اطلاعات جستجو کن یا از معلم علوم بپرس.