راهنمایی کوتاه: این درس یاد می‌دهد که وقتی همه‌ی راه‌ها بسته به نظر می‌رسد، با ایمان، تلاش و امید می‌توان از بن‌بست بیرون آمد.
گام‌به‌گام:
۱) معنی «بن‌بست»: شرایطی که فکر می‌کنیم هیچ راه‌حلی برای مشکل ما وجود ندارد؛ مثل گیر افتادن در یک کوچه‌ی بسته.
۲) قدم اول، ناامید نشدن است. در این درس یاد می‌گیریم که ناامیدی خودش بزرگ‌ترین مانع است.
۳) توکل و دعا: در سختی‌ها از خدا کمک می‌خواهیم و به او تکیه می‌کنیم؛ این کار دل ما را آرام می‌کند.
۴) تلاش و تصمیم درست: دعا جای کوشش را نمی‌گیرد؛ باید کار درست را انجام دهیم و راه‌های تازه را امتحان کنیم.
۵) صبر و ادامه دادن: ممکن است نتیجه فوری نباشد، ولی کسی که صبر می‌کند دیر یا زود راه را پیدا می‌کند.
۶) یاری گرفتن از دیگران: مشورت با پدر و مادر و معلم، گاهی راه‌های پنهان را نشان می‌دهد.
پاسخ نهایی: پیام اصلی این درس این است که بن‌بست همیشه دائمی نیست. با ایمان به خدا، دعا، تلاش، صبر و کمک گرفتن از دیگران، می‌توان از سختی‌ها عبور کرد و به هدف رسید. کسی که امیدش را از دست نمی‌دهد، راه را پیدا می‌کند.
مثال مشابه: در داستان‌های دینی، حضرت موسی (ع) و یارانش وقتی در کنار دریا گیر کردند، فکر می‌کردند راهی نیست؛ اما با توکل به خدا و فرمان او، راهی تازه باز شد. حضرت یوسف (ع) هم سال‌ها در سختی بود، ولی صبر و پاکی‌اش او را به جایگاه بلند رساند.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: یک بار مشکل کوچکی را که خودت با آن روبه‌رو شده‌ای به یاد بیاور و بنویس با چه تلاشی از آن بیرون آمدی. حالا یک خودآزمایی کوچک:
در سختی‌ها و بن‌بست‌ها، اولین کار درست چیست؟ الف) ناامید شدن و رها کردن هدف ب) توکل به خدا همراه با تلاش و صبر ج) پنهان کردن مشکل از همه د) فکر کردن به اینکه دیگر هیچ راهی نیست
ب) توکل به خدا همراه با تلاش و صبر
یادآوری ایمنی: اگر گاهی واقعاً احساس ناامیدی و غم سنگینی داشتی، حتماً با پدر، مادر یا معلمت گفت‌وگو کن؛ کمک خواستن نشانه‌ی شجاعت است.
