راهنمایی کوتاه: تشبیه یعنی چیزی را به چیز دیگری مانند کردن تا زیباتر و گویاتر شود.
گامبهگام:
- ۱) کتاب فارسی پنجم را باز کن و درسهای ۸ و ۹ را بخوان.
- ۲) به جملاتی که در آنها دو چیز به هم شبیه شدهاند دقت کن (مثلاً «چشمهایش مثل ستاره میدرخشید»).
- ۳) برای هر تشبیه، پنج جزء را پیدا کن:
– مشبّه: چیزی که شبیه شده (مثال: چشمها).
– مشبّهبه: چیزی که به آن شبیه شده (مثال: ستاره).
– ادات تشبیه: کلمهای که شباهت را نشان میدهد (مثل: مانند، مثل، همچون).
– وجه شبه: ویژگی مشترکی که باعث شباهت شده (مثال: درخشندگی).
– حرف اضافه: گاهی قبل از مشبّهبه میآید (مانند «به» در «چشمها به ستاره میماند»). - ۴) پنج تشبیه از این دو درس انتخاب کن و اجزای آنها را در جدول یا زیر هم بنویس.
پاسخ نهایی: از آنجا که متن دقیق درسها در دسترس نیست، من یک مثال کلی میزنم تا روش کار را یاد بگیری:
تشبیه: «لبخندش مثل آفتاب روشن بود.»
– مشبّه: لبخندش
– مشبّهبه: آفتاب
– ادات تشبیه: مثل
– وجه شبه: روشن بودن
– حرف اضافه: — (ندارد)
مثال مشابه: «دلش مانند دریایی موّاج بود.»
مشبّه: دلش، مشبّهبه: دریا، ادات تشبیه: مانند، وجه شبه: موّاج بودن.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: در شعرها و داستانهای دیگر هم به دنبال تشبیه بگرد و اجزای آن را پیدا کن. این کار به تو کمک میکند زیباییهای زبان فارسی را بهتر درک کنی.