راهنمایی کوتاه: منادا کلمهای است که برای خطاب کردن کسی یا چیزی به کار میرود و معمولاً با علامت تعجب یا ویرگول جدا میشود.
گامبهگام:
- منادا یعنی کلمهای که مستقیماً کسی را صدا میزنیم یا خطاب میکنیم.
- در گزینهها به دنبال کلماتی بگرد که کسی را صدا زده یا خطاب کرده باشد.
- گزینه الف: «شما ای استاد» — «ای استاد» منادا است (خطاب به استاد).
- گزینه ب: «شیخ گفت: همهی ما...» — اینجا کسی خطاب نشده، فقط شیخ در حال گفتن جمله است.
- گزینه ج: «استاد! هوای بیرون...» — «استاد!» منادا است (صدا زدن استاد).
- گزینه د: «بوعلی... گفت: بهمنیار» — «بهمنیار» منادا است (خطاب به بهمنیار).
پاسخ نهایی: گزینه ب («شیخ گفت: همهی ما جز اندکی نمیدانیم») دارای منادا نیست، چون در آن کسی خطاب نشده است.
مثال مشابه: «معلم گفت: امروز امتحان داریم.» — این جمله منادا ندارد. اما «معلم! امروز امتحان داریم.» — «معلم!» منادا است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: در کتابهای درسی یا داستانها به دنبال جملاتی بگرد که کسی را صدا میزنند (مثل «ای دوست»، «مادر!»، «خدایا») و آنها را مشخص کن.
