راهنمایی کوتاه: کلمه «موصوف» یک صفت است که برای توصیف کسی یا چیزی به کار میرود.
گامبهگام:
- ابتدا به بخشهای کلمه دقت کن: «مو» + «صوف». این یک کلمه عربی است که وارد زبان فارسی شده است.
- ریشه اصلی آن از «وصف» میآید که به معنی «توصیف کردن» یا «شرح دادن» است.
- «موصوف» صفت مفعولی است، یعنی کسی یا چیزی که توصیف شده است.
- معنی اصلی آن: «توصیفشده»، «معروف»، «شناختهشده» یا «مشهور» است.
- معمولاً در جملههایی مانند این به کار میرود: «آقای موصوف» یعنی «آقای معروف» یا «همان آقایی که دربارهاش صحبت میکردیم».
پاسخ نهایی: «موصوف» به معنی «توصیفشده»، «معروف» یا «شناختهشده» است و معمولاً برای اشاره به کسی یا چیزی که قبلاً دربارهاش صحبت شده یا مشخص است، به کار میرود.
مثال مشابه:
- «کتاب موصوف روی میز است.» یعنی «همان کتاب معروف/شناختهشده روی میز است.»
- «دختر موصوف در کلاس ما درس میخواند.» یعنی «همان دختری که دربارهاش صحبت میکردیم، در کلاس ما درس میخواند.»
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن در متنهای ادبی یا روزنامهها دنبال کلمه «موصوف» بگردی و ببینی چگونه به کار رفته است. همچنین میتوانی کلمات همخانواده آن مانند «وصف»، «توصیف» و «صفت» را نیز بررسی کنی.
