راهنمایی کوتاه: سحاب یک کلمهی ادبی و کهن است که در شعر و نثر فارسی به کار میرود.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا بدانیم که سحاب یک اسم است و ریشهی عربی دارد.
- ۲) در زبان عربی، سحاب به معنای ابرهای بارانزا است.
- ۳) در فارسی، معمولاً به معنای ابر یا مه به کار میرود.
- ۴) این کلمه بیشتر در شعرهای کلاسیک فارسی دیده میشود، مثلاً در شعر حافظ یا سعدی.
- ۵) گاهی هم به صورت استعاری برای اشاره به چیزی پوشیده یا مبهم استفاده میشود.
پاسخ نهایی: سحاب به معنای ابر، به ویژه ابرهای بارانزا است و در ادبیات فارسی کاربرد زیبایی دارد.
مثال مشابه: در بیت معروف حافظ: «سحاب رویت اگر بگذرد بر آسمان / نثار بارانش از مروارید باشد دُر» — اینجا سحاب اشاره به ابر دارد.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی در فرهنگهای لغت مانند دهخدا یا معین کلمهی سحاب را جستجو کنی یا شعرهای بیشتری با این کلمه بخوانی تا با کاربردش آشنا شوی.
