راهنمایی کوتاه: علامه حلی یکی از بزرگترین دانشمندان شیعه در قرن هفتم و هشتم هجری بود.
گامبهگام:
- ۱) شناسایی: نام کامل او «جمالالدین حسن بن یوسف بن مطهر حلی» است. به او «علامه حلی» میگویند چون علامه به معنای دانشمند بسیار بزرگ است.
- ۲) زمان زندگی: او در سال ۶۴۸ هجری قمری در شهر حله عراق به دنیا آمد و در سال ۷۲۶ هجری قمری از دنیا رفت. این دوره همزمان با حکومت ایلخانان مغول در ایران بود.
- ۳) تحصیلات: از کودکی نزد پدر و داییاش (محقق حلی) که هر دو از عالمان بزرگ بودند، درس خواند. خیلی زود در علوم مختلف اسلامی استاد شد.
- ۴) زمینه تخصص: تخصص اصلی او در فقه (قوانین اسلامی)، اصول فقه (روش استنباط قوانین)، کلام (عقاید) و حدیث بود.
- ۵) خدمات مهم: او کتابهای بسیار مهمی نوشت که هنوز هم در حوزههای علمیه تدریس میشوند، مثل «تذکرة الفقهاء» و «قواعد الاحکام». او در بحثهای علمی با دانشمندان دیگر شهرت داشت.
- ۶) یک رویداد تاریخی: گفته میشود او در مناظرهای، سلطان محمد خدابنده (ایلخان مغول) را با استدلالهای محکم به مذهب شیعه جذب کرد.
پاسخ نهایی: علامه حلی یک فقیه، متکلم و نویسنده برجسته شیعه در قرن هفتم و هشتم هجری بود. کتابهای او در فقه و اصول، از منابع اصلی درسی در حوزههای علمیه شیعه هستند و او به دلیل دانش عمیق و تأثیرگذاریش، لقب «علامه» را دریافت کرد.
مثال مشابه: مانند علامه حلی، «خواجه نصیرالدین طوسی» نیز در همان دوره، دانشمند بزرگی بود که هم در علوم دینی و هم در علوم ریاضی و نجوم تبحر داشت و به خدمت حکومت ایلخانان درآمد.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی درباره شهر «حله» که در آن زمان مرکز علمی شیعیان بود تحقیق کنی. همچنین میتوانی نام کتاب معروف او «تذکرة الفقهاء» را جستجو کنی و ببینی این کتاب درباره مقایسه نظرات فقهای شیعه و سنی است.