در این بیت از شعر، مبالغه به کار رفته است. مبالغه یعنی بزرگنمایی کردن یا اغراق کردن در توصیف چیزی.
- «چو رستم به دیدش برانگیخت اس» یک مبالغه است زیرا رستم که یک پهلوان بزرگ است، اس خود را به دیدن کسی میآورد.
- «مانند آذرگشسب» نیز اشاره به بزرگی و مهم بودن اس دارد.
آذرگشسب نام اسب رستم نبود بلکه آتشکدهای بود که در زمانهای قدیم بسیار مهم بود.
در این شعر، شاعر با استفاده از مبالغه، بزرگی و اهمیت اسب رستم را نشان میدهد.