راهنمایی کوتاه: «همی طلب» در شعرهای قدیمی فارسی به معنی «میطلبد» یا «میخواهد» است.
گامبهگام:
- ۱) در فارسی قدیم، «همی» پیشوندی است که نشانهٔ استمرار و تکرار است (مانند «می» در فارسی امروزی).
- ۲) «طلب» از ریشهٔ «طلبیدن» به معنی خواستن، جستجو کردن یا درخواست کردن است.
- ۳) وقتی «همی» و «طلب» کنار هم میآیند، یعنی «پیوسته میخواهد» یا «مدام جستجو میکند».
- ۴) در شعرهای کهن، این ترکیب اغلب برای بیان یک عمل ادامهدار به کار میرود.
- ۵) مثال: «همی طلب دانش» یعنی «پیوسته دانش میجوید».
پاسخ نهایی: «همی طلب» در فارسی قدیم معادل «میطلبد» یا «میخواهد» در فارسی امروز است و نشانهٔ تکرار و استمرار عمل است.
مثال مشابه: در بیت «همی گشت گرد جهان سر به سر» (مولوی) — «همی گشت» یعنی «پیوسته میگشت».
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی شعرهای سعدی یا فردوسی را بخوانی و ببینی چطور از «همی» برای کارهای ادامهدار استفاده کردهاند.
