راهنمایی کوتاه: قبل از فرستادن عکس، یک لحظه به این فکر کن که «این عکس چه چیزهایی از من یا دیگران نشان می‌دهد؟»
گام‌به‌گام:
۱) عکس را با دقت نگاه کن و ببین چه اطلاعاتی در آن پیداست: صورت، پلاک ماشین، شماره خانه، اسم مدرسه، تابلو خیابان یا لوگوی کلاس.
۲) اگر کسی در عکس هست، اول از او اجازه بگیر. عکس دیگران مال خودشان است و بدون اجازه نباید فرستاده شود — حتی برای دوست صمیمی.
۳) عکس را «تمیز» کن: بخش‌های اضافی را برش بده یا با ابزارهای سادهٔ گوشی محو کن. اگر گوشی‌ات گزینهٔ «حذف موقعیت مکانی» یا تنظیمات مکان تصویر دارد، آن را خاموش کن.
۴) کانال فرستادن را انتخاب کن: پیام خصوصی و شناخته‌شده امن‌تر از گروه‌های عمومی و کانال‌های بزرگ است. مطمئن شو مخاطب درست را انتخاب کرده‌ای.
۵) پیش از زدن دکمهٔ «ارسال»، یک بار دیگر عکس و نام فرستنده/گیرنده را چک کن. بعد از ارسال، عکس از کنترل تو بیرون می‌رود.
۶) اگر عکسی فرستادی و بعد پشیمان شدی یا احساس خطر کردی، سریع به یک بزرگ‌تر قابل‌اعتماد (پدر، مادر یا معلم) بگو.
پاسخ نهایی: سه قاعدهٔ ساده یادت بماند:
- هرچه در عکس می‌بینی، همان را دیگران هم می‌بینند.
- اجازه گرفتن برای عکس دیگران، نشانهٔ احترام است.
- پیام خصوصی برای آدم‌های شناخته‌شده، امن‌تر از گروه‌های عمومی است.
مثال مشابه: فرض کن می‌خواهی عکس نقاشی‌ات را برای دوستت بفرستی. کاغذ دفترت شاید اسم و شماره تلفنت را ته برگه نشان دهد؛ کافی است کمی کادر عکس را کوچک‌تر کنی تا فقط خود نقاشی دیده شود.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: دربارهٔ «محرمانگی تصویر» و «اطلاعات شخصی» از یک بزرگ‌تر بپرس و با هم تنظیمات حریم خصوصی اپ پیام‌های گوشی‌تان را مرور کنید.
یادآوری ایمنی: هرگز عکسی که آدرس، مدرسه یا شماره‌ات را نشان می‌دهد برای افراد ناشناس نفرست و اگر کسی عکس نامناسبی از تو خواست، به والدین یا معلم اطلاع بده.
