راهنمایی کوتاه: حمله عراق به ایران در سال ۱۳۵۹ یکی از مهمترین رویدادهای تاریخ معاصر ایران است؛ در اینجا دو عامل اصلی آن را بررسی میکنیم.
گامبهگام:
۱) شناخت زمینه: عراق به رهبری صدام حسین، در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ به ایران حمله کرد. این جنگ ۸ سال ادامه داشت.
۲) عامل اول – اختلافات مرزی: عراق مدعی بود که مرز آبی اروندرود (شط العرب) باید متعلق به آن کشور باشد و به توافقات قبلی (پیمان ۱۹۷۵ الجزایر) پایبند نبود.
۳) عامل دوم – ترس از انقلاب اسلامی: رهبران عراق میترسیدند که انقلاب اسلامی ایران به مردم عراق (به ویژه شیعیان) سرایت کند و حکومت آنها را به خطر بیندازد.
پاسخ نهایی: دو عامل اصلی حمله عراق به ایران عبارتند از (۱) اختلافات مرزی بر سر اروندرود و (۲) ترس عراق از گسترش انقلاب اسلامی.
مثال مشابه: فرض کنید دو همسایه بر سر یک جوی آب اختلاف داشته باشند؛ یکی از آنها ممکن است به دلیل ترس از قدرت گرفتن همسایهٔ دیگر، تصمیم به حمله بگیرد.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: در کتاب مطالعات اجتماعی ششم درس مربوط به جنگ تحمیلی را با دقت بخوان و از معلم خود دربارهٔ جزئیات بیشتر بپرس.
