راهنمایی کوتاه: یعنی وقتی دوستانت می‌خواهند تو را به کاری وادار کنند که خودت آن را درست نمی‌دانی، تو تصمیم خودت را بگیری و «نه» بگویی.
گام‌به‌گام:
- ۱) اول بفهم «فشار روانی دوستان» چیست: وقتی کسی با جمله‌هایی مثل «اگر دوستم باشی این کار را می‌کنی» یا «همه این کار را می‌کنند» تو را به کاری وادار می‌کند.
- ۲) از خودت بپرس: این کار درست است؟ به من یا کسی آسیب می‌زند؟ اگر جواب «نه» یا «نمی‌دانم» بود، قبول نکن.
- ۳) با آرامش و احترام نه بگو؛ مثلاً: «من این کار را دوست ندارم، بیا کار دیگری بکنیم.»
- ۴) اگر ادامه دادند، از آن جمع دور شو یا با دوست دیگری وقت بگذران.
- ۵) اگر فشار زیاد شد یا ترسیدی، با یک بزرگ‌تر مورد اعتماد مثل پدر، مادر یا معلم حرف بزن.
پاسخ نهایی: یعنی شخصیت و ارزش خودت را با خوشحال کردن دیگران عوض نکنی. دوست خوب کسی است که تو را همان‌طور که هستی قبول کند و تو را به کار بد وادار نکند. نه گفتن نشانهٔ بی‌ادبی یا ترس نیست؛ نشانهٔ اعتماد به نفس است.
مثال مشابه: دوستانت می‌گویند «بیا از کلاس بیرون برویم». تو می‌دانی این کار خلاف مقررات است، پس می‌گویی: «من نمی‌آیم، اما بعد از مدرسه با هم بازی می‌کنیم.» این‌طوری هم دوستی‌ات را نگه می‌داری و هم کار نادرست انجام نمی‌دهی.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: فهرستی از کارهایی بنویس که فقط برای راضی کردن دوستان انجام داده‌ای و بعد کنار هر کدام بنویس که واقعاً آن را دوست داشتی یا نه. این کار کمکت می‌کند خودت را بهتر بشناسی.
یادآوری ایمنی: اگر کسی تو را تهدید، مسخره یا آزار داد، تنها نمان و حتماً موضوع را به یک بزرگ‌تر مورد اعتماد بگو.
