راهنمایی کوتاه: این جمله دربارهی ترتیب معمول نهاد و فعل در زبان فارسی است.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا جمله را با دقت بخوانیم: «در زبان فارسی معمولا در ابتدای جمله نهاد و در آغاز جمله فعل میآید.»
- ۲) به یاد بیاوریم که در زبان فارسی، ترتیب معمول اجزای جمله چیست. در بیشتر جملههای ساده، نهاد (فاعل) در ابتدای جمله میآید و فعل در پایان جمله قرار میگیرد.
- ۳) جملهی دادهشده میگوید: نهاد در ابتدای جمله و فعل در آغاز جمله میآید. اما «آغاز جمله» همان «ابتدای جمله» است. پس این جمله میگوید هم نهاد و هم فعل در ابتدای جمله میآیند، که درست نیست.
- ۴) در واقع، در زبان فارسی، نهاد معمولاً در ابتدای جمله است و فعل معمولاً در پایان جمله. البته گاهی برای تأکید یا زیبایی، این ترتیب تغییر میکند، اما قاعدهی اصلی همین است.
- ۵) بنابراین، جملهی دادهشده نادرست است، چون فعل معمولاً در آغاز جمله نمیآید.
پاسخ نهایی: نادرست
مثال مشابه: جملهی «علی کتاب میخواند.» را در نظر بگیرید. در این جمله، «علی» نهاد است و در ابتدای جمله آمده، و «میخواند» فعل است و در پایان جمله قرار دارد. این ترتیب، ترتیب معمول در فارسی است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن چند جملهی ساده بنویسی و نهاد و فعل آنها را پیدا کنی. ببین آیا همیشه نهاد اول و فعل آخر است؟ گاهی ممکن است قید یا جملهی وابسته قبل از نهاد بیاید، اما ترتیب اصلی نهاد و فعل همین است.
