راهنمایی کوتاه: جانبخشی یعنی به اشیا و پدیدههای بیجان، ویژگیهای انسانی بدهیم تا نوشتهمان زنده و جذاب شود.
گامبهگام:
- ۱) شیء را در ذهن خود تصور کن.
- ۲) از خودت بپرس: اگر این شیء انسان بود، چه احساسی داشت؟ چه کاری میکرد؟ چگونه حرف میزد؟
- ۳) یک فعل یا صفت انسانی به آن نسبت بده. مثلاً: «میخندد»، «ناراحت است»، «آواز میخواند».
- ۴) جملهات را طوری بنویس که انگار شیء زنده است و کارهای انسانها را انجام میدهد.
- ۵) از تخیل خودت استفاده کن و جمله را زیبا و خلاقانه بنویس.
پاسخ نهایی: در اینجا چند مثال برای اشیای داده شده میآورم:
- نماز: نماز، با آرامش بالهایش را بر زمین میگسترد و با خدا نجوا میکرد.
- معلم: معلم مهربان، با چهرهای خندان از دفترش بیرون آمد و به دانشآموزان سلام کرد.
- میز: میز قدیمی، از سالها خدمت خسته شده بود و گاهی نالههای آرامی سر میداد.
- درخت: درخت بلند، با شاخههایش به باد دست تکان میداد و برگهایش را برای زمین هدیه میفرستاد.
- جنگل: جنگل پهناور، نفس عمیقی کشید و هوای تازه را به همهجا بخشید.
- اقیانوس: اقیانوس خروشان، با امواجش قصههای کهن را برای ساحل تعریف میکرد.
- باد: باد بازیگوش، دامن برگها را میچرخاند و با درختها قایمباشک بازی میکرد.
- گرما: گرمای تابستان، مثل یک پتو سنگین روی شهر پهن شده بود و همه را به استراحت دعوت میکرد.
مثال مشابه: اگر بخواهیم به «کتاب» جان ببخشیم، میتوانیم بنویسیم: «کتاب دانا، صفحاتش را برایم ورق زد و داستانهای شگفتانگیزش را روایت کرد.»
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن برای چیزهای دیگر هم جانبخشی کنی. مثلاً برای «خورشید»، «ماه»، «کوه» یا حتی «مداد» خودت. هرچه بیشتر تمرین کنی، نوشتههایت زیباتر میشود.
