جان‌بخشی به اشیاء و پدیده‌ها

راهنمایی کوتاه: جان‌بخشی یعنی به اشیاء یا پدیده‌های بی‌جان، ویژگی‌های انسانی بدهیم تا نوشته‌مان زیباتر شود.

گام‌به‌گام:

• ۱) هر کلمه را در ذهن خود تصور کن.
• ۲) از خودت بپرس: اگر این شیء یا پدیده یک انسان بود، چه احساسی داشت؟ چه کاری می‌کرد؟ چگونه حرف می‌زد؟
• ۳) برای آن یک جمله یا عبارت کوتاه بنویس که در آن کاری انسانی انجام دهد یا حرفی انسانی بزند.
• ۴) از فعل‌های مناسب برای انسان‌ها استفاده کن (مثل: می‌خندید، گریه می‌کرد، آواز می‌خواند).
• ۵) جمله‌ات را دوباره بخوان تا مطمئن شوی زیبا و خلاقانه شده است.

پاسخ نهایی: در زیر برای هر کلمه یک مثال از جان‌بخشی آورده شده است. تو می‌توانی ایده‌های کاملاً متفاوت و خلاقانه خودت را داشته باشی!

• آسمان: آسمانِ ابری، چهره‌اش را در آب‌های دریاچه تماشا می‌کرد.
• پرنده: پرنده‌ی کوچک، قصه‌ی سفرش را برای جوجه‌ها تعریف می‌کرد.
• خنده: خنده از لبانش جدا نمی‌شد و در تمام خانه می‌گشت.
• گل: گلِ سرخ، با بادِ بهاری رازگویی می‌کرد.
• باران: قطره‌های باران با شادی بر پنجره می‌کوبیدند و می‌خواستند وارد شوند.
• سیم: سیم‌های تلفن، از شنیدن حرف‌های مردم خسته شده بودند.
• فرش: فرش کهنِ خانه، خاطرات سال‌ها را در دل خود نگه داشته بود.

مثال مشابه: برای کلمه‌ی کتاب می‌توان نوشت: «کتاب قطور، از قفسه فریاد زد: مرا بخوان!»

اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن برای چیزهای دیگر هم جان‌بخشی کنی. مثلاً برای «میز»، «خورشید» یا «کوله‌پشتی» خودت. هر چه بیشتر تمرین کنی، نوشته‌هایت پُراحساس‌تر و زیباتر می‌شود. آفرین بر خلاقیت تو!

راهنمایی کوتاه: جان‌بخشی یعنی به اشیاء و پدیده‌های بی‌جان، ویژگی‌های انسانی بدهیم تا نوشته‌مان زیباتر شود.

گام‌به‌گام:

• ۱) هر کلمه را در ذهن خود تصور کن.
• ۲) از خودت بپرس: اگر این شیء یا پدیده انسان بود، چه احساسی داشت؟ چه کاری می‌کرد؟ چگونه حرف می‌زد؟
• ۳) برای آن یک جمله یا عبارت کوتاه بنویس که در آن شیء مانند یک انسان رفتار کند.
• ۴) می‌توانی از فعل‌های انسانی (مثل خندید، گریست، آواز خواند، دوید) استفاده کنی.
• ۵) جمله‌ات را دوباره بخوان تا مطمئن شوی زیبا و منطقی است.

پاسخ نهایی: در زیر برای هر کلمه یک مثال از جان‌بخشی آورده شده است. تو هم می‌توانی مثال‌های خودت را بسازی!

• آسمان: آسمان ابری، چهره‌اش را در هم کشیده بود و به زمین خیره شده بود.
• پرنده: پرنده کوچک، با شادی برای جوجه‌هایش لالایی می‌خواند.
• خنده: خندهٔ او، مثل پروانه‌ای سبک‌بال، در اتاق می‌رقصید.
• گل: گل سرخ، با خجالت گونه‌هایش را قرمز کرده بود.
• باران: قطره‌های باران با شوق بر پنجره می‌کوبیدند تا داخل را ببینند.
• سیم: سیم تلفن قدیمی، خاطرات زیادی را در سینه خود نگه داشته بود.
• فرش: فرش رنگارنگ، داستان‌های کهن خانه را زیر پاهایش پنهان کرده بود.

مثال مشابه: برای کلمه «کتاب» می‌توان نوشت: «کتاب قطور، با صدایی آرام، داستانش را برایم تعریف کرد.»

اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن در انشاها و توصیف‌هایت از این روش استفاده کنی. می‌توانی یک شیء در اتاقت را انتخاب کنی و برایش یک بند کوتاه با جان‌بخشی بنویسی. هرچه بیشتر تمرین کنی، نوشته‌هایت پرمعناتر و زیباتر می‌شود.