راهنمایی کوتاه: کنایه یعنی حرفی را غیرمستقیم بگوییم تا شنونده معنی دورترش را بفهمد.
گام‌به‌گام:
- ۱) اول به معنی ظاهری جمله نگاه کن.
- ۲) بعد ببین در موقعیت داستان یا گفتگو، منظور واقعی گوینده چیست.
- ۳) اگر معنی واقعی با معنی ظاهری یکی نبود و از روی قرینه فهمیده شد، آن جمله کنایه است.
- ۴) کنایه معمولاً برای زیباتر، محترمانه‌تر یا تأثیرگذارتر کردن سخن به کار می‌رود.
پاسخ نهایی: کنایه سخنی است که ظاهر آن یک معنی دارد، ولی مقصود گوینده معنی دیگری است که از راه قرینه و موقعیت فهمیده می‌شود.
مثال مشابه: «دستش به جیبش نمی‌رود» ظاهرش درباره دست و جیب است، اما منظور این است که آن شخص خسیس است.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: در قصه‌ها و ضرب‌المثل‌ها عبارت‌هایی را پیدا کن که معنی ظاهری‌شان با منظور واقعی فرق دارد و درباره‌شان بپرس.
