راهنمایی کوتاه: امر به معروف یعنی دیگران را به کارهای خوب و خداپسندانه تشویق کنیم.
گامبهگام:
- اول معنای «امر به معروف» را بدانیم: یعنی گفتن یا کاری که باعث شود دیگران کار نیک انجام دهند.
- حالا هر گزینه را بررسی میکنیم:
- گزینه اول: «با دوستان خود نزاع و بداخلاقی نکنید» — این نهی از کار بد است (نهی از منکر)، نه امر به معروف.
- گزینه دوم: «در کار دیگران تجسس نکنید» — این هم نهی از منکر است.
- گزینه سوم: «به نماز نگو کار دارم و به کار بگو وقت نماز دارم» — این جمله به ما یاد میدهد که نماز را بر کار ترجیح دهیم. این یک تشویق به کار خوب (نماز خواندن) است. پس این امر به معروف است.
- گزینه چهارم: «غیبت کردن و سیگار کشیدن در این مکان ممنوع است» — باز هم نهی از منکر.
- پس گزینهای که مستقیم به انجام کار خوب (نماز) تشویق میکند، درست است.
پاسخ نهایی: گزینهی سوم: «به نماز نگو کار دارم و به کار بگو وقت نماز دارم»
مثال مشابه: اگر بگوییم «به پدر و مادرت احترام بگذار»، این هم یک امر به معروف است. یا «برای درس خواندن وقت بگذار» نیز امر به معروف محسوب میشود.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: در دین اسلام «امر به معروف و نهی از منکر» دو واجب مهم هستند. اولی یعنی دیگران را به خوبی دعوت کنیم و دومی یعنی از بدی بازداریم. هر دو با مهربانی و ادب انجام میشوند.
