راهنمایی کوتاه: مثنی یعنی «دو تا»؛ اسمی است که بر دو نفر یا دو چیز دلالت میکند.
گامبهگام:
- ۱) اول مفرد کلمه را پیدا کن. مثلاً: کتاب
- ۲) اگر کلمه در جایگاه رفع باشد (مثل مبتدا و فاعل)، به آخرش «ان» اضافه کن: کتابان
- ۳) اگر در جایگاه نصب یا جر باشد (مفعول، بعد از حرف اضافه)، «ین» اضافه کن: کتابین
- ۴) یادت باشد مثنی فقط برای «دو» است؛ برای سه و بیشتر از جمع استفاده میکنیم.
- ۵) نکتهی کوچک: در حالت اضافه و وقتی «ال» میگیرد، حرف «ن» آخرش حذف میشود (مثلاً: معلمُ المدرسة).
پاسخ نهایی: مثنی اسمی است که بر دو نفر یا دو چیز دلالت میکند و با افزودن «ان» (در حالت رفع) یا «ین» (در حالت نصب و جر) به مفرد ساخته میشود. در فارسی معادل دقیقی ندارد و معمولاً با «دو» ترجمه میشود.
مثال مشابه:
- طالب ← طالبان (دو دانشآموز): جاءَ الطالبانِ.
- طالب ← طالبَین: رَأَیْتُ الطالبَینِ.
- ولد ← ولدان / ولدین (دو پسر).
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: تمرین کن چند اسم مفرد را انتخاب کنی و هر کدام را در دو حالت «ان» و «ین» بنویسی، بعد آنها را با شکل جمعشان مقایسه کن تا فرق مثنی و جمع برایت روشن شود.
