راهنمایی کوتاه: برای پیدا کردن نقش دستوری، باید هر کلمه را در جمله بررسی کنیم و ببینیم چه کاری انجام میدهد.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا بیت را به فارسی امروزی ترجمه میکنیم: «آنجا قدمم را برسان که میخواهی»
- ۲) کلمهها را جدا میکنیم: آنجا / قدمم / رسان / که / خواهی
- ۳) «آنجا»: قید مکان است (مکان را نشان میدهد)
- ۴) «قدمم»: ترکیب «قدم» + «م» است. «قدم» مفعول است و «م» ضمیر متصل (مالکیت را نشان میدهد)
- ۵) «رسان»: فعل امر است (دستور میدهد)
- ۶) «که»: حرف ربط است (دو بخش جمله را به هم وصل میکند)
- ۷) «خواهی»: فعل مضارع اخباری است (خواستن را بیان میکند)
پاسخ نهایی: در این بیت: «آنجا» قید مکان، «قدمم» مفعول با ضمیر متصل، «رسان» فعل امر، «که» حرف ربط، و «خواهی» فعل است.
مثال مشابه: در جمله «امروز کتابت را بخوان که یاد بگیری»: «امروز» قید زمان، «کتابت» مفعول، «بخوان» فعل امر، «که» حرف ربط، «یاد بگیری» فعل است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن جملات سادهای بنویسی و نقش هر کلمه را پیدا کنی. با تمرین بیشتر، راحتتر میتوانی نقش دستوری کلمات را تشخیص دهی.
