راهنمایی کوتاه: نقش دستوری کلمهها را با توجه به کاری که در جمله انجام میدهند، پیدا میکنیم.
گامبهگام:
- جمله را کامل بخوانیم: «دستهایش در هوای سرد سرخ شده بود.»
- از خود بپرسیم: این جمله دربارهٔ چه کسی یا چه چیزی است؟ (نهاد جمله چیست؟) جمله دربارهٔ «دستهایش» است.
- حالا ببینیم چه کاری انجام داده است؟ فعل جمله «سرخ شده بود» است.
- «دستهایش» کسی یا چیزی است که این کار (سرخ شدن) روی آن اتفاق افتاده است. پس «دستهایش» نهاد جمله است.
- «دستها» جمع «دست» است و «ـش» ضمیر مالکیت (ضمیر متصل) است که نشان میدهد دستها متعلق به اوست. اما در کل، «دستهایش» یک واحد است و نقش نهاد را دارد.
پاسخ نهایی: در این جمله، «دستها» (به صورت «دستهایش») نقش نهاد (فاعل) را دارد.
مثال مشابه: در جمله «کتابهایم روی میز است.»، «کتابهایم» نهاد است چون جمله دربارهٔ آن است و کار «بودن» (است) به آن نسبت داده میشود.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن در جملات مختلف، نهاد را پیدا کنی. نهاد معمولاً پاسخ «چه کسی؟» یا «چه چیزی؟» قبل از فعل است. مثلاً: دستهایش چه کاری کرد؟ سرخ شد.
