راهنمایی کوتاه: این مصراع را باید با مصراع قبلش خواند؛ آنجا اشارهای به یک حدیث معروف هست.
گامبهگام:
۱) کل بیت این است: «سعدیا حب وطن گر چه حدیثی است صحیح / نیست گوینده زین قیاس خجل».
۲) عبارت «حب الوطن» یادآور حدیث معروف «حب الوطن من الایمان» است.
۳) وقتی شاعر به آیه، حدیث یا داستان معروف اشاره میکند، آرایهٔ «تلمیح» میسازد.
۴) «قیاس» هم یعنی مقایسه؛ شاعر میگوید از این مقایسهٔ عشق به وطن با ایمان خجل نیست.
پاسخ نهایی: آرایهٔ اصلی این مصراع با توجه به مصراع قبل، «تلمیح» است؛ اشاره به حدیث «حب الوطن من الایمان». در کل بیت، نوعی تضمین یا اقتباس از حدیث هم دیده میشود.
مثال مشابه: در شعر «یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور» اشاره به داستان حضرت یوسف، آرایهٔ تلمیح است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: هر وقت شاعر به قرآن، حدیث، داستان پیامبران یا واقعهٔ تاریخی اشاره کند، احتمالاً با تلمیح روبهرو هستی.