راهنمایی کوتاه: شعر "رستگاری" از پروین اعتصامی سروده شده و آرایههای ادبی زیبایی دارد که در ادامه بررسی میکنیم.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا شعر را با دقت بخوانید و به کلماتی که توجه شما را جلب میکنند، دقت کنید.
- ۲) آرایههای اصلی شعر شامل تشبیه، استعاره، کنایه و تضاد هستند.
- ۳) در بیت اول: "چو بید بر سر ایمان خود لرزیدم"، "چو بید" یک تشبیه است (شاعر خود را مانند بید لرزان تشبیه کرده).
- ۴) در بیت "به پیش تیغ تو سر برنهادن آسان است"، "تیغ" استعاره از قدرت یا قهر خداوند است.
- ۵) در کل شعر، کنایههایی دربارهٔ رستگاری و نجات وجود دارد، مثلاً "رستگاری" کنایه از نجات یافتن از گناه است.
- ۶) تضاد بین "لرزیدن" و "آرامش" یا "ترس" و "امید" نیز در شعر دیده میشود.
پاسخ نهایی: آرایههای اصلی شعر "رستگاری" شامل تشبیه (مثل "چو بید")، استعاره (مثل "تیغ" برای قدرت خدا)، کنایه (دربارهٔ رستگاری) و تضاد (بین ترس و امید) است. این آرایهها به شعر زیبایی و تأثیر بیشتری بخشیدهاند.
مثال مشابه: در شعر "ای مرغ سحر" از ملکالشعرای بهار، آرایههایی مثل تشبیه ("چو بلبل") و استعاره ("سحر" برای امید) وجود دارد که میتوانید مقایسه کنید.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کنید شعرهای دیگر پروین اعتصامی را بخوانید و آرایههای آنها را پیدا کنید. همچنین میتوانید از کتاب درسی فارسی هفتم یا منابع ادبی معتبر کمک بگیرید.
