راهنمایی کوتاه: در فضای مجازی هر کسی که حساب شما را ببیند می‌تواند دنبال‌تان کند، پس مهم است بدانید چه چیزی را با چه کسی به اشتراک می‌گذارید.
گام‌به‌گام:
- ۱) اول بدانید که در شبکه‌های اجتماعی معمولاً دو حالت وجود دارد: حساب «عمومی» که همه (حتی غریبه‌ها) می‌توانند پست‌ها و ویدیوهایتان را ببینند و دنبال‌تان کنند، و حساب «خصوصی» که فقط تأییدشدگان شما را می‌بینند.
- ۲) اگر حساب‌تان عمومی است، هر کاربری در دنیا می‌تواند دنبال‌کننده شما شود؛ حتی کسی که او را نمی‌شناسید. اگر خصوصی باشد، خودتان تصمیم می‌گیرید چه کسی اجازه داشته باشد.
- ۳) در تنظیمات حریم خصوصی، بخش «چه کسی می‌تواند مرا دنبال کند» و «چه کسی می‌تواند برایم پیام بفرستد» را پیدا کنید و آن را روی «دوستان» یا «افراد تأییدشده» بگذارید.
- ۴) هیچ‌وقت نام کامل، نام مدرسه، آدرس خانه، شماره تلفن، عکس کارت شناسایی یا برنامه روزانه‌تان را در پست‌ها نگذارید؛ همین اطلاعات کوچک می‌تواند محل زندگی‌تان را لو بدهد.
- ۵) اگر یک غریبه دنبال‌تان کرد یا پیام ناراحت‌کننده فرستاد، لازم نیست جواب بدهید؛ می‌توانید «بلاک» یا «ریپورت» کنید.
- ۶) رمز عبور قوی و متفاوت برای هر حساب بسازید و آن را فقط با پدر و مادر یا سرپرست‌تان در میان بگذارید.
پاسخ نهایی: دو دسته آدم می‌توانند شما را دنبال کنند: کسانی که خودتان اجازه داده‌اید (دوستان و آشناها) و کسانی که با حساب عمومی، بدون اجازه شما پست‌هایتان را می‌بینند. با خصوصی کردن حساب، بررسی درخواست‌های دنبال‌کردن، پنهان نگه‌داشتن اطلاعات شخصی و بلاک کردن غریبه‌های مزاحم، حریم خصوصی‌تان را حفظ می‌کنید.
مثال مشابه: فرض کنید یک دفتر خاطرات دارید؛ اگر آن را روی میز کلاس بگذارید همه می‌توانند بخوانند، ولی اگر در کشوی قفل‌دار باشد فقط کسانی که کلید دارند آن را می‌بینند. حساب خصوصی هم مثل همان کشوی قفل‌دار است.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: در تنظیمات همان برنامه‌ای که استفاده می‌کنی، دنبال بخش «حریم خصوصی و امنیت» بگرد و با کمک یک بزرگ‌تر، گزینه‌هایش را یکی‌یکی بررسی کن.
یادآوری ایمنی: اگر کسی در فضای مجازی شما را تهدید کرد، چیزی خواست که ناراحت‌تان کرد، یا خواست حضوری همدیگر را ببینیم، حتماً و بی‌درنگ به پدر و مادر، معلم یا یک بزرگ‌تر مورد اعتماد خبر بدهید. هیچ‌وقت اطلاعات شخصی یا عکس‌های خصوصی‌تان را برای غریبه‌ها نفرستید.
