راهنمایی کوتاه: فکر کردن یعنی با اطلاعاتی که داری «کار» کنی تا به یک نتیجه، ایده یا تصمیم تازه برسی.
گام‌به‌گام:
- ۱) یک سؤال یا موضوع را انتخاب کن؛ مثلاً «چطور می‌توانم کیف مدرسه‌ام را سبک‌تر کنم؟»
- ۲) اطلاعاتت را جمع کن: چه چیزهایی را می‌دانی و چه چیزهایی را نمی‌دانی؟
- ۳) بین آن‌ها رابطه بساز: مقایسه کن، علت و نتیجه را پیدا کن، چیزهای شبیه را کنار هم بگذار.
- ۴) چند راه‌حل پیشنهاد بده و خوبی و بدی هرکدام را بررسی کن.
- ۵) بهترین راه را انتخاب کن و انجام بده.
- ۶) بعد از انجام، نتیجه را مرور کن و اگر لازم بود، فکرت را اصلاح کن.
پاسخ نهایی: فکر کردن یک کار فعال و مرحله‌ای در ذهن است؛ فقط «داشتن اطلاعات» نیست. وقتی می‌پرسی، تصور می‌کنی، مقایسه می‌کنی، دلیل می‌آوری و تصمیم می‌گیری، در حال فکر کردن هستی. مغز مانند آشپزی است: اطلاعات، مواد اولیه‌اند و فکر کردن، پختن غذایی تازه از آن‌هاست. فکر کردن هم مثل هر مهارتی با تمرین قوی‌تر می‌شود.
مثال مشابه: دوچرخه‌ات خوب حرکت نمی‌کند. فکر کردن یعنی این‌که: زنجیر را نگاه کن، باد چرخ‌ها را بررسی کن، علت‌های ممکن را فهرست کن، ساده‌ترین راه را امتحان کن و ببین مشکل حل شد یا نه. این چرخه در درس کار و فناوری هم همان «مشکل، ایده، ساختن، آزمایش، بهبود» است.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: تمرین «بلند فکر کردن» را امتحان کن؛ مرحله‌های فکرت را با صدای بلند بگو یا بنویس. سه بار هم از خودت بپرس «چرا؟». یک نمونه پرسش برای خودآزمایی:
- کدام کار جزو فکر کردن است؟
- الف) پیدا کردن یک رابطه بین دو اطلاعات و نتیجه‌گیری از آن
- ب) تکرار بی‌هدف یک جمله در ذهن
- ج) حفظ کردن یک عدد بدون فهمیدن معنی آن
