یک، ‌یک                        

دو، یک 

 یک، دو  

 دو، دو

فراتر از قدر دانستن نعمت‌های آشکاری همچون عقل و فکر و استعدادهاست.

به رفتار و عملکرد انسان مربوط است و آن‌چه در ذهن انسان می‌گذرد، چون بر خداوند آشکار نیست، مسؤولیتی نمی‌آورد.

محدود به زمانی است که نعمت‌ها، انسان را آشکارا در مقایسه با دیگر انسان‌ها ممتاز کند.

مصداقی ندارد. در واقع از آن‌جا که خداوند بی‌نیاز مطلق است، انسان‌ها در برابر او مسؤولیتی ندارند.

یکی از کاربردهای «رواداری» آن است که بپذیریم با وجود اختلاف‌ها در کنار هم زندگی کنیم. امّا این رواداری نباید باعث شود اشتباهات اطرافیان را به آن‌ها یادآور نشویم.

برخی چیزها هست که آن‌ها را نمی‌بینیم امّا از نظر علمی آن‌‌ها را می‌پذیریم، چرا که اثر آن‌ها را می‌توانیم مشاهده کنیم. البتّه فراموش نمی‌کنیم که علم همواره در حال پیشرفت است و خیلی از دانسته‌های ما قطعی نیست.

باید بتوانیم آن‌چه را که مانع می‌شود علمی بیاموزیم، از زندگی خود حذف کنیم. البتّه همین که این موانع را بشناسیم، خود، گام بلندی در این مسیر است.

باید بتوانیم آن‌چه را از آن متنفّریم به‌خوبی بشناسیم و علّت تنفّر خود را بیان کنیم. با این کار می‌توانیم مطمئن باشیم نسبت به آن‌چه نباید، تنفّر بیهوده نداریم.

موجب می‌شود انسان‌ها مهم‌ترینِ حقوق خود را به‌دست بیاورند.

یعنی آزاد بودن، یعنی برده شخص یا اشخاصی در آن کشور نبودن.

موجب می‌شود افراد حقوقی بر مبنای قوانین آن کشور داشته باشند.

یعنی افراد می‌توانند فقط در آن کشور ازدواج کنند و تشکیل خانواده بدهند.