راهنمایی کوتاه: این کلمه یک صفت در زبان عربی است که از ریشهی «ض ی ف» میآید.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا ریشهی کلمه را پیدا کن: «ض ی ف» که به معنای مهمان است.
- ۲) ساختار «مفعول» را بررسی کن: «مضیاف» از وزن «مفعول» ساخته شده که معمولاً معنای «مفعول به» یا «چیزی که بر آن افزوده شده» میدهد.
- ۳) در دستور زبان عربی، «مضیاف» صفتی است برای چیزی که به چیز دیگری اضافه شده یا وابسته است.
- ۴) در متون عربی، «مضیاف» اغلب به معنای «منسوب» یا «اضافه شده» به کار میرود، مثل «کلمه مضیاف» یعنی کلمهای که به کلمهی دیگر اضافه شده است.
- ۵) در فارسی معمولاً معادل «منسوب» یا «اضافی» را برای آن به کار میبرند.
پاسخ نهایی: «مضیاف» در عربی به معنای «منسوب» یا «اضافه شده» است و برای توصیف چیزی به کار میرود که به چیز دیگری وابسته یا افزوده شده، مانند یک کلمه در ترکیب اضافی.
مثال مشابه: در عبارت «کتابُ الطالبِ» (کتاب دانشآموز)، «الطالب» مضیافالیه است، یعنی منسوب به کتاب است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن مثالهای بیشتری از ترکیبهای اضافی در عربی پیدا کنی و نقش «مضیاف» و «مضیافالیه» را در آنها بررسی کنی تا بهتر درک کنی.
