فعل خلق به معنای آفریدن است. در زیر صرف آن در زمان گذشته (ماضی) را برای اول شخص مفرد مذکر، اول شخص مفرد مونث و اول شخص جمع میبینیم.
- اول شخص مفرد مذکر: خلقتُ (من آفریدم)
- اول شخص مفرد مونث: خلقتُ (من آفریدم)
- اول شخص جمع: خلقنا (ما آفریدیم)
همانطور که میبینیم، شکل اول شخص مفرد برای مذکر و مونث یکسان است.
راهنمایی کوتاه: برای صرف فعل در زمانهای مختلف، باید ریشه فعل و قوانین صرف آن را بدانیم.
گامبهگام:
۱) ریشه فعل خلق را شناسایی کنید.
۲) قوانین صرف فعل ماضی را برای اول شخص مفرد و جمع بدانید.
۳) با استفاده از ریشه و قوانین، فعل را صرف کنید.
پاسخ نهایی: اول شخص مفرد مذکر و مونث: خلقتُ، اول شخص جمع: خلقنا
مثال مشابه: سایر افعال ثلاثی مجرد مانند "کتَبَ" نیز به همین شکل صرف میشوند.
