در عربی، فعل مضارع فعلی است که به زمان حال یا آینده اشاره میکند. حروف مضارعه که در ابتدای فعل مضارع میآیند، عبارتند از: أ، ت، ی، ن. این حروف معمولاً با فتحه (ـَ) یا کسره (ـِ) همراه هستند. اما در برخی موارد خاص، مانند فعل مضارع "یشهد" (شاهد بودن)، حرف "ی" با ضمه (ـُ) همراه است.
راهنمایی کوتاه: در عربی، برخی افعال مضارع استثناء هستند و ممکن است با حرکتهای متفاوتی بیایند.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا باید بدانیم که حروف مضارعه چه هستند و چگونه با فعل مضارع ترکیب میشوند.
- ۲) سپس باید با استثناءهای زبان عربی آشنا شویم.
- ۳) درک کنیم که چرا برخی افعال مضارع با حرکتهای متفاوتی نسبت به قاعده کلی میآیند.
پاسخ نهایی: فعل "یشهد" یک استثناء است و با اینکه حرف "ی" در ابتدای آن است، با ضمه (ـُ) تلفظ میشود.
مثال مشابه: برخی افعال دیگر مانند "یعلم" (میداند) نیز با فتحه یا کسره همراه هستند، اما "یشهد" با ضمه است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی به کتابهای آموزشی عربی هشتم مراجعه کنی و تمرینهای بیشتری در این زمینه حل کنی.
