راهنمایی کوتاه: تشبیه یعنی دو چیز را با یک صفت مشترک به هم شبیه بدانیم.
گامبهگام:
۱) تشبیه اغلب با کلمههای «مثل»، «همانند» یا با اضافهٔ تشبیهی (مثل «دلِ») ساخته میشود.
۲) بیت اول: «سفرهی دلم» یعنی دل به سفره تشبیه شده است. دل مانند سفرهای است که باز میشود. پس تشبیه دارد.
۳) بیت دوم: هیچ مقایسهای بین دو چیز دیده نمیشود. فقط دربارهٔ دوستی و صمیمیت صحبت میکند. بنابراین تشبیه ندارد.
۴) پس بیت اول تشبیه دارد.
پاسخ نهایی: بیت اول (سفرهی دلم، دوباره باز شد) دارای تشبیه است.
مثال مشابه: «چو خورشید رخشان ز مشرق برون / زند بر جهان سایهای از درون» – در اینجا چهرهی شخص به خورشید تشبیه شده است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: کتاب فارسی هشتم، درس «تشبیه و انواع آن» را مطالعه کن.
