راهنمایی کوتاه: این شعر از مولانا درباره دیدن حقایق با چشم دل است.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا به معنی واژههای کلیدی توجه کن: «چشم دل» یعنی بینش درونی و معنوی، «جان» یعنی روح یا حقیقت درونی.
- ۲) در مصرع اول، شاعر میگوید: چشم دل را باز کن تا جان (حقیقت) را ببینی.
- ۳) در مصرع دوم، میگوید: آنچه را که با چشم ظاهر نمیبینی، با چشم دل خواهی دید.
- ۴) مفهوم کلی: گاهی چیزهای مهم را با چشم سر نمیتوان دید، بلکه باید با بینش قلبی و معنوی آنها را درک کرد.
- ۵) این شعر درباره توجه به باطن و معنویات است، نه فقط ظاهر اشیا و افراد.
پاسخ نهایی: معنای شعر این است: اگر چشم دل (بینش درونی) خود را باز کنی، حقیقت و معنویات را خواهی دید و چیزهایی را میبینی که با چشم معمولی قابل دیدن نیستند.
مثال مشابه: مثل وقتی که کسی را دوست داری، با چشم دل خوبیهای او را میبینی، نه فقط ظاهرش را.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی درباره مفهوم «عرفان» در ادبیات فارسی و اشعار مولانا بیشتر مطالعه کنی.
