راهنمایی کوتاه: مخلوط‌ها را بر اساس یکنواخت بودن به دو دسته اصلی همگن و ناهمگن تقسیم می‌کنیم.
گام‌به‌گام:
- ۱) اول ببین مواد تشکیل‌دهنده مخلوط چقدر در هم پخش شده‌اند.
- ۲) اگر ذره‌ها آن‌قدر ریز و یکنواخت پخش شده باشند که همه جای مخلوط یکسان به نظر برسد، مخلوط همگن است.
- ۳) اگر بتوانی ذره‌های مواد را با چشم یا ذره‌بین ببینی یا مخلوط یکنواخت نباشد، مخلوط ناهمگن است.
- ۴) در مخلوط همگن معمولاً یک ماده در ماده دیگر حل می‌شود؛ به آن محلول هم می‌گویند.
- ۵) در مخلوط ناهمگن، مواد جدا از هم دیده می‌شوند یا به راحتی ته‌نشین می‌شوند.
پاسخ نهایی:
مخلوط‌ها به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: ۱) مخلوط همگن (مانند محلول نمک در آب، شربت و هوا) ۲) مخلوط ناهمگن (مانند ماسه و آب، سالاد و آب و روغن). بعضی کتاب‌ها مخلوط‌های ناهمگن را به دو نوع معلق و کلوئید هم تقسیم می‌کنند، اما دسته‌بندی اصلی همان همگن و ناهمگن است.
مثال مشابه:
اگر مقداری شکر را در آب بریزی و هم بزنی تا حل شود، مخلوط همگن می‌شود. اگر مقداری شن را در آب بریزی، شن ته‌نشین می‌شود و مخلوط ناهمگن است.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری:
می‌توانی با یک چراغ‌قوه به مخلوط آب و چند قطره شیر نگاه کنی؛ اگر مسیر نور دیده شود، آن مخلوط کلوئیدی است. برای جداسازی هم می‌توانی صاف کردن و ته‌نشین کردن را امتحان کنی.
