راهنمایی کوتاه: نیروهای نظامی در کشورهای مختلف با توجه به تاریخ، جغرافیا و نیازهای دفاعی آن کشور شکل میگیرند.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا باید بدانیم که نیروهای نظامی معمولاً به سه بخش اصلی تقسیم میشوند: نیروی زمینی، نیروی دریایی و نیروی هوایی.
- ۲) هر کشور بر اساس موقعیت جغرافیایی خود بر یکی از این نیروها تمرکز بیشتری دارد. مثلاً کشورهای جزیرهای معمولاً نیروی دریایی قویتری دارند.
- ۳) به عنوان یک نمونه مشخص، میتوانیم به نیروی دفاعی اسرائیل (IDF) اشاره کنیم. این نیرو به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی و تاریخی اسرائیل، ویژگیهای منحصر به فردی دارد.
- ۴) ویژگی اصلی IDF «نظام خدمت سربازی اجباری» برای اکثر شهروندان (هم زنان و هم مردان) است. این باعث میشود تعداد زیادی از افراد جامعه آموزشهای نظامی پایه را ببینند.
- ۵) ساختار فرماندهی در IDF نسبتاً غیرمتمرکز است تا واحدهای کوچک در میدان نبرد بتوانند سریعتر تصمیمگیری کنند.
- ۶) این نیرو همچنین بر فناوریهای پیشرفته (مثل سیستمهای دفاع موشکی Iron Dome) و اطلاعات (اطلاعات و جاسوسی) بسیار سرمایهگذاری کرده است.
پاسخ نهایی: یک نمونه بارز از نیروهای نظامی در جهان، نیروی دفاعی اسرائیل (IDF) است که به دلیل خدمت سربازی اجباری گسترده، تأکید بر فناوریهای پیشرفته و ساختار فرماندهی غیرمتمرکز شناخته میشود.
مثال مشابه: در مقابل، کشوری مانند سوئیس نیز دارای یک نیروی نظامی مبتنی بر «ملیگرایی دفاعی» است. در سوئیس نیز خدمت سربازی برای مردان اجباری است و بسیاری از شهروندان اسلحه در خانه نگهداری میکنند. اما استراتژی اصلی سوئیس «بیطرفی» و دفاع از خاک خود در کوهستانهای آلپ است، نه عملیات در خارج از مرزها.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی دربارهی تفاوت نیروهای نظامی در کشورهای دیگر مانند آمریکا (با تأکید بر نیروی هوایی و ناوگان دریایی)، روسیه (با تأکید بر نیروی زمینی و موشکهای استراتژیک) یا ژاپن (که پس از جنگ جهانی دوم نیروی نظامی تهاجمی خود را منحل کرد و اکنون فقط «نیروهای دفاع از خود» دارد) تحقیق کنی. این مقایسه به درک بهتر رابطه بین جغرافیا، تاریخ و ساختار نظامی کمک میکند.
