قرینه حروف الفبای فارسی

راهنمایی کوتاه: در سوال‌های استعداد تحلیلی، «قرینه» حرف یعنی حرفی که از دو سر الفبا به یک اندازه فاصله دارد.

گام‌به‌گام:

• ۱) الفبای فارسی را با شماره بنویس؛ مثلاً ا=۱، ب=۲، پ=۳ و ... ی=۳۲.
• ۲) جای حرفی را که داری از اول پیدا کن.
• ۳) همان تعداد را از آخر الفبا بشمار؛ حرفی که به آن می‌رسی قرینه است.
• ۴) راه سریع‌تر: شماره حرف را از ۳۳ کم کن.
• ۵) در تست‌ها گاهی «قرینه» به معنای شکل آینه‌ای حرف هم به کار می‌رود؛ پس به صورت سوال دقت کن.

پاسخ نهایی: قرینه یک حرف، حرفِ هم‌فاصلهٔ آن از دو سر الفباست. مثلاً قرینهٔ «ب» می‌شود «ه»، چون ب دوم است و ه از آخر دوم است. قرینهٔ «س» می‌شود «ض»، چون س پانزدهم است و ض از آخر پانزدهم است.

مثال مشابه: قرینهٔ «ت» را پیدا کن. ت چهارمین حرف است؛ چهارمین حرف از آخر می‌شود «ن». پس قرینهٔ ت = ن.

اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: چند حرف مثل «ج»، «ک» و «م» را انتخاب کن و قرینه‌شان را با شمردن از دو طرف الفبا پیدا کن؛ بعد با راه سریع «۳۳ منهای شماره» چک کن.