راهنمایی کوتاه: برای یافتن هستهها، گروههای اسمی جمله را شناسایی کن و در هر گروه اسمی، کلمهای را که نقش اصلی دارد (هسته) مشخص کن.
گامبهگام:
- جمله را به دو بخش تقسیم کن: «این عالم خانه خداست» و «چراغ وی ماه است».
- در بخش اول، گروههای اسمی را پیدا کن: «این عالم» (هسته: عالم)، «خانه خدا» (هسته: خانه). توجه کن که «خدا» در اینجا مضافالیه است و هسته نیست.
- در بخش دوم، گروههای اسمی: «چراغ وی» (هسته: چراغ) و «ماه» (هسته: ماه). «وی» صفت اشاره یا ضمیر ملکی است و هسته نیست.
- حالا همهٔ هستهها را بشمار: عالم، خانه، چراغ، ماه → ۴ هسته.
پاسخ نهایی: در جملهٔ داده شده چهار هسته وجود دارد.
مثال مشابه: جملهٔ «کتاب من روی میز است» دو گروه اسمی دارد: «کتاب من» (هسته: کتاب) و «میز» (هسته: میز) → دو هسته.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: به نقشهای دستوری مانند مضافالیه، صفت و موصوف در گروههای اسمی توجه کن. هسته همیشه اسم یا ضمیر اصلی گروه است.
