راهنمایی کوتاه: روانخوانی یعنی متن را با سرعت مناسب، تلفظ درست کلمات، رعایت لحن و ایستگاههای آوایی (مکثها) بخوانی.
گامبهگام:
- ۱) متن را از قبل مرور کن: قبل از خواندن با صدای بلند، متن را یک بار با چشم بخوان تا با کلمات و معنی آن آشنا شوی.
- ۲) کلمات دشوار را تمرین کن: اگر کلمهای سخت است، آن را جداگانه چند بار تکرار کن تا تلفظش برایت راحت شود.
- ۳) سرعت مناسب را رعایت کن: نه خیلی تند که کلمات قاطی شوند، نه خیلی کند که رشتهی کلام از دست برود. سرعتی طبیعی داشته باش.
- ۴) لحن را متناسب با محتوا انتخاب کن: اگر متن غمگین است، لحنت آرام و کمی سنگین باشد. اگر شاد یا هیجانانگیز است، صدایت انرژی بیشتری داشته باشد.
- ۵) به علائم نگارشی توجه کن: نقطه (.) یعنی مکث کامل. ویرگول (،) یعنی مکث کوتاه. علامت سؤال (؟) و تعجب (!) هم لحن خاص خود را میطلبند.
- ۶) ایستگاههای آوایی را رعایت کن: در پایان هر جمله یا عبارت منطقی مکث کن. این مکثها به درک بهتر شنونده کمک میکند.
پاسخ نهایی: برای روانخوانی، باید متن را از قبل بشناسی، با سرعت و لحن مناسب و با رعایت دقیق علائم نگارشی و ایستگاههای درست بخوانی.
مثال مشابه: جملهی «امروز، پس از مدتی طولانی، دوستم را دیدم.» را در نظر بگیر. بعد از «امروز» و «طولانی» مکث کوتاه (مطابق ویرگول) و در پایان جمله مکث کامل (مطابق نقطه) لازم است. لحن آن میتواند حاکی از شادی یا حسرت باشد که به محتوای کلی متن بستگی دارد.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی متنهای کتاب درسی یا شعرهای ساده را با ضبط صدا بخوانی و سپس به آن گوش کنی تا ببینی آیا روان و قابل فهم خواندهای یا نه. از معلم یا یکی از اعضای خانواده هم بخواه به خواندن تو گوش دهد و نظر بدهد.
