تحلیل بیت های شعر "به نام خداوند جان و خرد"
شعر "به نام خداوند جان و خرد" سروده فردوسی است که در آغاز شاهنامه آمده است. این شعر به ستایش خداوند و اهمیت خرد پرداخته است.
در بیت دوم و سوم این شعر، واژگان "خداوند" به کار رفته است. در این بیت ها، "خداوند" به معنی "صاحب" یا "پروردگار" است.
- "خداوند نام" به معنی "صاحب نام" یا "دارنده نام نیک" است.
- "خداوند جان" به معنی "صاحب جان" یا "پروردگار هستی" است.
- "خداوند روزي ده" به معنی "دهنده روزی" یا "تامین کننده نیازهای زندگی" است.
- "رهنماي" به معنی "راهنما" است و "نهاده" به معنی "آفریننده" یا "گذاشته" است.
در این ابیات، فردوسی به ستایش خداوند و بیان صفات او پرداخته است.
یادآوری ایمنی: در هنگام مطالعه و تحلیل اشعار، به مفاهیم و معانی عمیق آنها توجه کنید.
