راهنمایی کوتاه: برای پیدا کردن هسته و وابسته، ابتدا گروههای اسمی جمله را جدا کن و در هر گروه، اسم اصلی (هسته) را از کلمات وابسته (مانند صفت، مضافالیه، جملهٔ وابسته) تشخیص بده.
گامبهگام:
- جمله را به گروههای اسمی تقسیم میکنیم: «پیرمردی که سالهای عمرش به هفتادوهفت رسیده بود»، «بستر بیماری»، «واپسین لحظات زندگی».
- در هر گروه اسمی، اسم اصلی (هسته) را مشخص میکنیم: در گروه اول هسته «پیرمرد» است، در دوم «بستر»، در سوم «لحظات».
- وابستهها را جدا میکنیم:
- گروه اول: «ی» (نکره) و جملهٔ وابسته «که سالهای عمرش به هفتادوهفت رسیده بود».
- گروه دوم: «بیماری» (مضافالیه).
- گروه سوم: «واپسین» (صفت پیشین) و «زندگی» (مضافالیه).
- داخل گروه «سالهای عمرش» هم یک گروه اسمی کوچک داریم: هسته «سالها»، وابسته «عمرش» (مضافالیه). در «عمرش» نیز هسته «عمر» و وابسته «ش» (ضمیر متصل) است.
پاسخ نهایی: هستههای جمله عبارتند از: پیرمرد، سالها، بستر، لحظات، عمر. وابستهها شامل: «ی» نکره، جملهٔ وابسته (که…)، مضافالیههای «عمرش»، «بیماری»، «زندگی»، صفت «واپسین» و ضمیر «ش».
مثال مشابه: در جملهٔ «کتاب زیبای من روی میز است»، گروه اسمی «کتاب زیبای من» هستهاش «کتاب» و وابستههایش «زیبا» (صفت) و «من» (مضافالیه) هستند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: به فصل «گروه اسمی» در کتاب فارسی نهم مراجعه کن و تمرینهای بیشتری انجام بده.
