راهنمایی کوتاه: برای پیدا کردن پاسخ درست، ابتدا معنی هر واژه را جداگانه در نظر بگیر و سپس با گزینهها تطبیق بده.
گامبهگام:
- واژهٔ «تنبیه» در متون ادبی بهمعنای «هوشیار کردن» یا «آگاه ساختن» است، نه «خردمندی» یا «هوشیاری» (که حالت اسمی دارند).
- «فکرت» به معنای «اندیشه» یا «فکر» است؛ هر دو در گزینهها دیده میشوند، پس این معیار برای تشخیص کافی نیست.
- «تسبیح» یعنی «نیایش کردن» یا «ذکر گفتن». در گزینهها، «نیایش کردن» نزدیکترین معناست.
- «مستمع» به معنای «شنونده» است و این واژه فقط در گزینهٔ دوم دیده میشود.
پاسخ نهایی: گزینهٔ دوم (هوشیار کردن، اندیشه، نیایش کردن، شنونده) ✅
مثال مشابه: اگر جملهای داشته باشیم «معلم با تنبیه، دانشآموزان را هوشیار کرد» یعنی معلم آنها را آگاه کرد. یا «مستمعان با دقت به سخنرانی گوش دادند» یعنی شنوندگان.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: معنی سایر واژههای کتاب فارسی نهم را در درسهای مرتبط جستوجو کن و برای هر کدام یک مثال بنویس.
