راهنمایی کوتاه: هسته همان اسم اصلی گروه اسمی است که بقیه واژه‌ها آن را توضیح می‌دهند یا به آن وابسته‌اند.
گام‌به‌گام:
- ۱) اول جمله را بخوان و کلمه‌هایی را که با هم یک گروه اسمی ساخته‌اند مشخص کن.
- ۲) وابسته‌های پیشین مثل «این، آن، هر، چند، دو» و نشانه‌های جمع مثل «ها، ان» را کنار بگذار.
- ۳) وابسته‌های پسین مثل صفت («بلند»)، مضاف‌الیه («علی») و متمم را کنار بگذار.
- ۴) ببین کدام اسم یا ضمیر می‌ماند و حذف آن گروه را ناقص می‌کند؛ همان هسته است.
- ۵) با پرسیدن «چه چیزی؟» یا «چه کسی؟» درباره گروه هم می‌توانی به هسته نزدیک شوی.
پاسخ نهایی: هسته واژه اصلی گروه اسمی است؛ معمولاً اسم یا ضمیر است و صفت، مضاف‌الیه، نشانه جمع و وابسته‌های پیشین هسته نیستند.
مثال مشابه: در «همین دو دانش‌آموزِ کوشا»، «دانش‌آموز» هسته است. «همین» و «دو» وابسته پیشین، و «کوشا» صفت و وابسته پسین است. اگر فقط بگوییم «دانش‌آموز»، معنی اصلی گروه باقی می‌ماند.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: یک جمله از کتاب فارسی انتخاب کن، گروه‌های اسمی را با خط کشیدن جدا کن و کنار هر گروه هسته‌اش را بنویس.
