راهنمایی کوتاه: بهترین راه این است که واژه‌های سختِ متن کتاب را جدا کنی؛ این هم یک فهرست تمرینی هم‌سو با درس ۱ و ۲ برای توست.
گام‌به‌گام:
- ۱) درس ۱ و ۲ را یک بار با صدای بلند بخوان.
- ۲) واژه‌هایی را که شکل نوشتنشان سخت است با مداد علامت بزن.
- ۳) هر واژه را سه بار بنویس و معنی کوتاهش را کنارش بنویس.
- ۴) یک نفر جمله‌ها را برایت بگوید و تو بنویس.
- ۵) غلط‌ها را با رنگ دیگر اصلاح کن و فردا فقط همان‌ها را تمرین کن.
پاسخ نهایی:
چون متن دقیق کتاب در چاپ‌های مختلف کمی فرق می‌کند، این‌ها «املای تمرینی» هستند:
واژه‌های درس ۱:
- آفرینش
- تنبیه
- خداوند
- آفریدگار
- حکمت
- نعمت
- سپاس
- شگفتی
- نشانه
- اندیشه
جمله‌های درس ۱:
- آفرینش جهان نشانهٔ حکمت خداوند است.
- انسان با اندیشه در نعمت‌های خداوند سپاسگزار می‌شود.
- هر نشانه در طبیعت ما را به شگفتی و تفکر دعوت می‌کند.
واژه‌های درس ۲:
- قاضی
- دادگری
- مظلوم
- ظالم
- گواه
- محاکمه
- حکم
- بی‌گناه
- انصاف
- دادرسی
جمله‌های درس ۲:
- قاضی با انصاف به سخن مظلوم گوش داد.
- گواهان در محاکمه حقیقت را گفتند.
- حکم دادگرانه باعث آرامش مردم شد.
مثال مشابه:
اگر معلم گفت: «نعمت‌های خداوند را سپاس بگوییم.» تو جمله را کامل گوش کن و همان را با دقت بنویس.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری:
از هر واژه یک هم‌خانواده بساز؛ مثلاً آفرینش ← آفریدن، سپاس ← سپاسگزار.
