هسته و وابسته‌های گروه اسمی

راهنمایی کوتاه: در هر گروه اسمی یک واژه اصلی به نام «هسته» داریم و بقیه واژه‌ها «وابسته» هستند که هسته را مشخص‌تر یا کامل‌تر می‌کنند.

گام‌به‌گام:

• ۱) اول اسم یا ضمیر اصلی را پیدا کن؛ این همان هسته است. مثلاً در «کتابِ خوبِ علی»، هسته «کتاب» است.
• ۲) ببین کدام واژه‌ها بدون هسته معنا ندارند یا فقط هسته را توصیف و مشخص می‌کنند؛ آن‌ها وابسته‌اند.
• ۳) وابسته‌هایی که قبل از هسته می‌آیند «وابسته پیشین» هستند؛ مانند صفت اشاره (این، آن)، صفت پرسشی (کدام، چه)، صفت شمارشی (یک، دو، چند) و شاخص (اگر در کتاب شما آمده است).
• ۴) وابسته‌هایی که بعد از هسته می‌آیند «وابسته پسین» هستند؛ مانند صفت بیانی (خوب، بزرگ)، مضاف‌الیه (علی، خانه)، نشانه جمع (ها) و نشانه نکره (ی).
• ۵) برای آزمون، هسته را حذف کن؛ اگر بقیه بی‌معنا شدند، وابسته بوده‌اند.

پاسخ نهایی:

هسته، واژه اصلی گروه اسمی است و وابسته‌ها واژه‌های دیگری هستند که آن را توصیف، مشخص یا کامل می‌کنند. وابسته پیشین قبل از هسته و وابسته پسین بعد از هسته می‌آید. در «دو دانش‌آموزِ کوشای مدرسه»: هسته «دانش‌آموز»، وابسته پیشین «دو»، و وابسته‌های پسین «کوشای» و «مدرسه» هستند.

مثال مشابه:

در «این خانهِ بزرگِ پدری»: هسته «خانه» است؛ «این» وابسته پیشین؛ «بزرگ» صفت بیانی و «پدری» مضاف‌الیه (وابسته پسین) است.

اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری:

یک جمله از کتاب فارسی‌ات انتخاب کن و گروه‌های اسمی آن را جدا کن؛ سپس زیر هسته خط بکش و نوع وابسته‌ها را بنویس. اگر بخش «شاخص» در کتابت متفاوت بود، همان تعریف کتاب درسی را مبنا بگیر.