گوهر در لغت به معنی جوهر و ذات است. در ادبیات فارسی، گوهر به چند معنی به کار میرود:
- گوهر اصل: به معنی اصل و ذات انسان که از بدو تولد با او همراه است.
- گوهر تن: به معنی استعداد و لیاقتی که در وجود انسان نهفته است.
- گوهر هنر: به معنی استعداد و مهارتی که انسان در طول زندگی با تلاش و کوشش به دست میآورد.
وقتی میگوییم "گوهر تن نیز دارای که گوهر تن از گوهر اصل بهتر بود" یعنی استعداد و لیاقتی که در وجود انسان هست (گوهر تن) گاهی از اصل و ذات انسان (گوهر اصل) ارزشمندتر است.
به عبارت دیگر، این عبارت به این نکته اشاره دارد که گاهی اوقات استعداد و تواناییهای اکتسابی انسان (گوهر تن) از ویژگیهای ذاتی او (گوهر اصل) برتر است.
