تاثیر حل شدن نمک در آب

راهنمایی کوتاه: حل شدن نمک در آب چند ویژگی فیزیکی آب را تغییر می‌دهد.

گام‌به‌گام:

• ۱) ابتدا ببینیم سدیم کلراید (نمک خوراکی) در آب حل می‌شود و به یون‌های سدیم (Na⁺) و کلرید (Cl⁻) تبدیل می‌شود.
• ۲) رسانایی الکتریکی: آب خالص رسانای ضعیف الکتریسیته است. با حل شدن نمک، یون‌های آزاد ایجاد می‌شوند که می‌توانند بار الکتریکی را حمل کنند، بنابراین رسانایی الکتریکی آب افزایش می‌یابد.
• ۳) چگالی: چگالی جرم در واحد حجم است. با حل شدن نمک، جرم آب افزایش می‌یابد در حالی که حجم تقریباً ثابت می‌ماند، بنابراین چگالی محلول افزایش می‌یابد.
• ۴) نقطه جوش: حل شدن یک ماده غیرفرار (مانند نمک) در آب، نقطه جوش آن را بالا می‌برد. این پدیده افزایش نقطه جوش نام دارد. محلول نمک در دمای بالاتری نسبت به آب خالص می‌جوشد.
• ۵) نتیجه: هر سه مورد ذکر شده (رسانایی الکتریکی، چگالی و نقطه جوش) با حل شدن نمک در آب تغییر می‌کنند.

پاسخ نهایی: حل شدن سدیم کلراید در آب سبب تغییر هر سه مورد (رسانایی الکتریکی، چگالی و نقطه جوش) می‌شود.

مثال مشابه: اگر شکر را در آب حل کنیم، چگالی و نقطه جوش افزایش می‌یابند، اما چون شکر به یون تجزیه نمی‌شود، رسانایی الکتریکی تغییر چندانی نمی‌کند.

اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: می‌توانی درباره «خواص کولیگاتیو» محلول‌ها تحقیق کنی که چگونه حل شدن یک ماده در حلال روی نقطه جوش، نقطه انجماد و فشار بخار تأثیر می‌گذارد.