راهنمایی کوتاه: الکترون‌های لایه آخر، یعنی الکترون‌های ظرفیتی، تعیین می‌کنند اتم چگونه با اتم‌های دیگر پیوند بسازد.
گام‌به‌گام:
- ۱) الکترون‌های لایه آخر در بیرونی‌ترین لایه اتم هستند و بیشتر در دسترس‌اند.
- ۲) اتم‌ها با از دست دادن، گرفتن یا به اشتراک گذاشتن این الکترون‌ها به آرایش پایدارتر، معمولاً هشت‌تایی، می‌رسند.
- ۳) اگر اتم الکترون از دست بدهد یا بگیرد، یون می‌سازد و پیوند یونی تشکیل می‌شود.
- ۴) اگر اتم‌ها الکترون‌ها را به اشتراک بگذارند، پیوند کووالانسی تشکیل می‌شود.
- ۵) تعداد الکترون‌های لایه آخر، خواص شیمیایی و واکنش‌پذیری اتم را تعیین می‌کند.
پاسخ نهایی: الکترون‌های لایه آخر نقش اصلی را در تشکیل پیوند شیمیایی دارند؛ چون اتم‌ها با تغییر یا اشتراک آنها به پایداری می‌رسند و پیوند یونی یا کووالانسی می‌سازند.
مثال مشابه: سدیم یک الکترون در لایه آخر دارد و کلر هفت الکترون؛ سدیم الکترون می‌دهد و کلر الکترون می‌گیرد، پس بین آنها پیوند یونی ایجاد می‌شود.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: به جدول تناوبی نگاه کن؛ اتم‌های یک ستون معمولاً تعداد الکترون‌های لایه آخر یکسانی دارند و رفتار شیمیایی مشابهی نشان می‌دهند.
